Asset Publisher
O dyrekcji 3
Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych we Wrocławiu (RDLP we Wrocławiu) jest jedną z siedemnastu regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych. Obejmuje swym zasięgiem lasy położone przede wszystkim na terenie województwa dolnośląskiego i tylko w niewielkim stopniu (ok. 1%) na terenie ościennych województw - opolskiego, wielkopolskiego i lubuskiego. Ogólna powierzchnia RDLP we Wrocławiu, wg stanu na koniec 2012 r., wynosi 557 551 ha, z tego 539 988 ha to powierzchnia leśna, a 17 563 ha stanowi powierzchnię nieleśną (grunty rolne, wody, nieużytki, tereny osiedlowe, komunikacyjne itp.) W skład RDLP we Wrocławiu wchodzą 33 nadleśnictwa oraz Zakłady Usług Leśnych w Bystrzycy Kłodzkiej i we Wrocławiu.
Lasy w regionie Dolnego Śląska zajmują powierzchnię około 560 tys. ha. Około 93% z nich znajduje się w zarządzie RDLP we Wrocławiu. Pozostałe 7% to lasy prywatne, lasy gminne, lasy komunalne, lasy w Zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych oraz lasy parków narodowych (1,7%).
Rozległy zasięg terytorialny wynoszący 18,9 tys. km2 powoduje znaczne zróżnicowanie przestrzenne i przyrodnicze kompleksów leśnych. Ogółem lesistość RDLP we Wrocławiu wynosi blisko 29%. Lesistość w regionie waha się natomiast od 9% w nadleśnictwie Henryków, aż do 86% w nadleśnictwie Ruszów. Największe zwarte obszary leśne występują w północno - zachodniej części RDLP - są to Bory Dolnośląskie. Duże kompleksy leśne, lecz o zdecydowanie innym charakterze pokrywają górskie pasma Sudetów położone w południowej części zasięgu. Pozostały obszar, to przede wszystkim tereny o intensywnym zagospodarowaniu rolniczym - lasy występują tu w mniejszych i rozdrobnionych kompleksach.
Wg regionalizacji przyrodniczo - leśnej Polski lasy RDLP we Wrocławiu swoim zasięgiem obejmują obszar trzech krain: Wielkopolsko - Pomorskiej (III), Śląskiej (V) i Sudeckiej (VII). Zróżnicowanie geograficzne, klimatyczne i glebowe powoduje, iż w zasięgu RDLP we Wrocławiu występują wszystkie typy siedliskowe lasu charakterystyczne dla terenów nizinnych, podgórskich i górskich. Udział siedlisk nizinnych wynosi 58%, wyżynnych 14%, a górskich 28%. Bory iglaste pokrywają powierzchnię 16%, bory mieszane 28%, lasy mieszane 35%, zaś lasy liściaste i olsy 21%.
W strukturze lasów RDLP Wrocław dominują gatunki iglaste - stanowią one 72,3% powierzchni wszystkich drzewostanów. Gatunki liściaste zajmują natomiast 27,7% powierzchni. Do głównych gatunków lasotwórczych należą: sosna i modrzew - 47%, świerk - 25%, dąb, jesion, klon - razem 13%, brzoza i grab - 5%, buk - 5%, olsza - 3%. W lasach sporadycznie spotkać można także cały szereg innych gatunków drzew i krzewów stanowiących cenne biocenotycznie domieszki.
W strukturze klas wieku drzewostanów RDLP zauważalna jest dominacja II i III klasy wieku. Najmniejszy udział natomiast charakteryzuje najstarsze wiekowo klasy. Tego typu układ wynika przede wszystkim z dużego udziału powierzchni zalesionych po okresie wojennym. Nie bez znaczenia jest tu także znaczny udział powierzchni odnowionych w obszarze górskim Sudetów Zachodnich, wylesionym w efekcie klęski ekologicznej.
Według danych na rok 2012 r. zasoby drzewne RDLP Wrocław wynoszą 135 993 tys. m3 brutto, przeciętny zapas drewna na 1 ha wynosi 265 m3, a przeciętny wiek lasów w RDLP we Wrocławiu sięga 63 lata.
Produkcja surowca drzewnego odgrywa (i odgrywać będzie w przyszłości) istotną rolę w wielofunkcyjnej, trwale zrównoważonej gospodarce leśnej. Racjonalnie prowadzone użytkowanie, z wykorzystaniem naturalnych procesów przyrodniczych ma na celu dostarczenie odpowiedniej ilości dobrej jakości drewna. Podstawowym założeniem wykorzystania lasu jako odnawialnego źródła surowca drzewnego jest realizacja pozyskania na poziomie określanym potrzebami hodowlanymi i ochronnymi drzewostanów oraz zgodnie z zasadą trwałości lasów i zasadą zwiększania zasobów leśnych.
Ze względu na cykl produkcyjny i stadia rozwojowe drzewostanów pozyskanie drewna realizowane jest w tzn. użytkowaniu przedrębnym (czyszczenia i trzebieże w drzewostanach niedojrzałych) i użytkowaniu rębnym (cięcia w drzewostanach dojrzałych służące stworzeniu warunków wzrostu nowego pokolenia drzew). Ogólna wielkość pozyskania (tzw. etat użytkowania) w RDLP we Wrocławiu, będąca sumą etatów poszczególnych nadleśnictw, wynosiła wg stanu na 2012 rok 2 775 tys. m3 rocznie.
Zadaniem Lasów Państwowych jest prowadzenie trwale zrównoważonej gospodarki leśnej z uwzględnieniem wielofunkcyjnego charakteru lasu. Coraz szybszy rozwój cywilizacyjny pociąga za sobą coraz większe zapotrzebowanie na szereg pozaprodukcyjnych funkcji świadczonych przez lasy na rzecz społeczeństwa - głównie ekologicznych, rekreacyjnych i zdrowotnych. Lasy spełniające kryteria ochronności - glebochronność, wodochronność, ochrona cennych zasobów przyrody, ochrona zasobów genowych, ochrona aglomeracji miejskich i uzdrowisk czy funkcje obronne - uznawane są w drodze zarządzeń lub decyzji ministra właściwego do spraw środowiska za tzw. lasy ochronne. Na terenie RDLP we Wrocławiu aż 74 % powierzchni lasów zostało zaliczonych do kategorii lasów ochronnych.
Teren działania RDLP we Wrocławiu należy do obszarów kraju o znacznym stopniu uprzemysłowienia. Znajduje się tu szereg zakładów przemysłowych, których oddziaływanie na środowisko może prowadzić do osłabienia kondycji drzewostanów. Dodatkowym czynnikiem potęgującym niebezpieczeństwo uszkodzeń odprzemysłowych jest położenie geograficzne lasów RDLP we Wrocławiu - lasy regionu narażone są na oddziaływanie zanieczyszczeń powietrza pochodzenia transgranicznego.
RDLP we Wrocławiu szczyci sie posiadaniem dwóch międzynarodowych certyfikatów dobrej gospodaki leśnej. Od 16 października 1998 r. jesteśmy w posiadaniu certyfikatu Forest Stewardship Council FSC, a od 27 kwietnia 2012 r. mamy prawo posługiwania się certyfikatem gospodarki leśnej PEFC (Programme for the Endorsment of Forest Certification). W obu przypadkach proces certyfikacji polega na dobrowolnym poddaniu lasów i zasad prowadzonej w nich gospodarki leśnej ocenie niezależnego audytora. Sam audyt polega na porównaniu i ocenie metod oraz skutków działań gospodarczych w leśnictwie dolnośląskim z międzynarodowymi zasadami, kryteriami i wskaźnikami dobrej gospodarki leśnej (np. w przypadku FSC opracowanymi przez Forest Stewardship Council - organizację skupiającą przedstawicieli instytucji środowiskowych i pozarządowych organizacji ekologicznych, reprezentantów leśnictwa, przemysłu drzewnego oraz instytucji certyfikujących z 25 krajów). Certyfikaty stanowią respektowaną przez światową opinię publiczną gwarancję, że pochodzący z lasów dolnośląskich surowiec drzewny pozyskiwany jest w sposób racjonalny, w wyniku prowadzenia prawidłowej, zgodnej z zasadami utrzymania trwałości i zrównoważonego rozwoju ekosystemów leśnych, gospodarki leśnej. Przy zwiększającej się świadomości ekologicznej społeczeństwa i rozumieniu znaczenia lasów dla człowieka i całego życia biologicznego Ziemi, certyfikacja gospodarki leśnej ma kluczowe znaczenie dla budowy zaufania i pewności społeczeństwa, że las jako źródło odnawialnego surowca naturalnego jest zagospodarowywany profesjonalnie, a dotychczasowy trend zwiększania zasobów leśnych zostanie utrzymany.
Asset Publisher
„Stop Pożarom Traw” – inauguracja kampanii
„Stop Pożarom Traw” – inauguracja kampanii
W 2024 roku w Polsce strażacy interweniowali 21 648 razy przy pożarach traw i nieużytkach rolnych. Oprócz strat w przyrodzie niestety w pożarach odnotowano pięć ofiar śmiertelnych oraz 36 osób rannych.
O kampanii „Stop Pożarom Traw” TUTAJ
Przełom zimy i wiosny – tzw. zaranie wiosny to okres, w których wyraźnie wzrasta liczba pożarów łąk i nieużytków. Wiele osób wypala trawy i nieużytki rolne, tłumacząc swoje postępowanie chęcią użyźniania gleby. Od pokoleń panuje bowiem przekonanie, że spalenie trawy spowoduje szybszy i bujniejszy jej odrost, a tym samym jest sposobem na uporządkowanie powierzchni, czy też przyniesie korzyści ekonomiczne. Jest to jednak całkowicie błędne myślenie. Rzeczywistość wskazuje, że wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w środowisku naturalnym – ziemia wyjaławia się, giną zwierzęta, zahamowany zostaje naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje się szereg związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi jak i zwierząt. Wypalanie traw jest również przyczyną wielu pożarów, które niejednokrotnie prowadzą do wypadków śmiertelnych.
Między innymi o tym na dzisiejszym briefingu prasowym na terenie rezerwatu przyrody Wietrznia w Kielcach, inaugurując kampanię „Stop Pożarom Traw” mówili przedstawiciele Państwowej Straży Pożarnej, Lasów Państwowych, Policji oraz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kampania rozpoczyna się w marcu i potrwa do 30 kwietnia. Głównym jej celem jest edukowanie oraz uświadamianie społeczeństwa, że wypalanie traw jest niebezpieczne dla ludzi i środowiska, a także to, że jest prawnie zabronione. Konsekwencje prawne są zapisane między innymi w ustawie o ochronie przyrody.
- Bardzo często wypalanie nieużytków, z którym będziemy mieli do czynienia, które już się zaczęło, będzie powodowało, że ten ogień będzie wchodził do lasów. Dla nas ogień jest ogniem. Będziemy go gasić bez względu na to czy palą się nieużytki, czy palą się lasy prywatne, czy palą się lasy państwowe - mówił podczas inauguracji Roman Wróblewski, zastępca dyrektora ds. gospodarki leśnej RDLP w Radomiu.
Wkrótce w Lasach Państwowych ruszy akcja bezpośrednia w ochronie przeciwpożarowej. W każdym nadleśnictwie zostanie uruchomiony Punkt Alarmowo - Dyspozycyjny. Lasy Państwowe będą miały do dyspozycji czarterowane samoloty gaśnicze oraz śmigłowce, które będą brały udział w akcjach gaśniczych. - Będziemy cały czas pod telefonami, nie tylko w dni pracy ale i w weekendy. Będziemy sprawdzać każdy dym i będziemy bardzo szybko reagować - dodał Roman Wróblewski i niezwykle mocno podkreślił - Każdy kto podpala nieużytki czy trawy, obojętnie co, to jest to wielokrotny, seryjny morderca. Oprócz tego, że jest niezgodne z prawem, że to niszczy nam zdrowie, życie, pochłania olbrzymie koszty, jest po prostu skrajną głupotą. I o tym musimy pamiętać.
Cele kampanii „Stop Pożarom Traw”
Kampania „Stop Pożarom Traw” ma na celu edukowanie społeczeństwa oraz przeciwdziałanie powszechnemu wypalaniu nieużytków. Jej główne założenia obejmują:
- Zwiększanie świadomości społecznej – uświadamianie, że wypalanie traw jest niebezpieczne, nielegalne i nie przynosi korzyści dla gleby czy rolnictwa.
- Edukacja dzieci i młodzieży – kampania realizuje programy edukacyjne w szkołach, ucząc najmłodszych odpowiedzialności za środowisko.
- Wsparcie dla straży pożarnej i lokalnych społeczności – organizatorzy kampanii współpracują ze strażą pożarną i innymi służbami, aby minimalizować skutki pożarów oraz propagować zasady odpowiedzialnego zarządzania terenami zielonymi.
Jak możemy zapobiegać pożarom traw?
Pożary traw można ograniczyć, przestrzegając kilku zasad:
- Zaniechanie wypalania – nawet jeśli wydaje się, że wypalenie trawy jest szybkim sposobem na uporządkowanie terenu, warto pamiętać, że to działanie przynosi więcej szkód niż pożytku.
- Prawidłowe zarządzanie odpadami roślinnymi – zamiast wypalać trawę, warto kompostować roślinne resztki lub oddać je do punktów selektywnej zbiórki odpadów.
- Edukujmy innych – przekazujmy wiedzę i przypominajmy, że pożary traw są szkodliwe i zabronione.
W Nadleśnictwie Kielce funkcjonuje nowoczesny system ochrony przeciwpożarowej lasów, stale unowocześniany. Jego elementem są dwie dostrzegalnie przeciwpożarowe umiejscowione w leśnictwach Dyminy i Dobrzeszów. Na każdej z dostrzegalnie znajdują się wysokiej klasy kamery połączone z punktem alarmowo – dyspozycyjnym znajdującym się w biurze Nadleśnictwa Kielce i w stałym kontakcie z punktem alarmowo – dyspozycyjnym w RDLP Radom.
Obsługujący w czasie rzeczywistym ma podgląd na olbrzymi areał i sytuację w terenie. Punkty obejmują głównie monitoring lasu, ale w zasięgu kamer znajdują się nieużytki rolne, łąki i pola, dzięki czemu dyspozytor może stale monitorować sytuację zagrożenia pożarowego nie tylko w lasach. System współpracuje bezpośrednio z lokalnymi jednostkami straży pożarnej.
Ogromne znaczenie w ochronie przeciwpożarowej lasów mają samoloty gaśnicze będące w stałej gotowości w bazie lotniczej w Piastowie k. Radomia i Masłowie k. Kielc. Biorą one udział nie tylko w gaszeniu pożarów lasów, ale też często nieużytków zagrażających terenom leśnym.