Kazimierz Lipiński był absolwentem studiów leśnych w Poznaniu i Krakowie. Swoją drogę zawodową rozpoczął w 1957 roku, przez dekady związany głównie z Dolnym Śląskiem. Pracował m.in. w nadleśnictwach Szczytna Śląska, Węgliniec, Ruszów, Zgorzelec i Kliczków, gdzie pełnił funkcję nadleśniczego. W latach 1982–1987 był nadleśniczym terenowym w Nadleśnictwie Miękinia, a następnie zajmował stanowiska w strukturach Lasów Państwowych, kończąc karierę jako Inspektor Regionalny. 

Kazimierz Lipiński był nie tylko oddanym leśnikiem, ale również aktywnym uczestnikiem przemian społecznych lat 80. XX wieku. Jako jeden z głównych organizatorów struktur NSZZ „Solidarność” w branży leśnej i drzewnej odegrał kluczową rolę w budowaniu niezależnego ruchu pracowniczego. Pełnił funkcję pierwszego przewodniczącego Krajowej Komisji Porozumiewawczej Pracowników Leśnictwa, a następnie jej zastępcy – do czasu delegalizacji związku w okresie stanu wojennego.

Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje udział w Porozumieniach Sękocińskich – jednym z najważniejszych wydarzeń w historii polskiego leśnictwa. Porozumienia te, podpisane w marcu 1981 roku, stanowiły przełomowy moment dialogu społecznego między środowiskiem leśników a władzami państwowymi. Kazimierz Lipiński jako lider środowiska związkowego współtworzył fundamenty tych uzgodnień, które nie tylko porządkowały kwestie pracownicze, ale również wyznaczały kierunki odpowiedzialnego i nowoczesnego zarządzania lasami w Polsce. Ich znaczenie wykraczało daleko poza realia epoki – stały się one jednym z filarów późniejszych reform, w tym rozwiązań przyjętych w ustawie o lasach z 1991 roku.

Kazimierz Lipiński zapisał się w pamięci współpracowników jako człowiek oddany swojej pracy, konsekwentny w działaniu i zaangażowany w sprawy środowiska leśników. Jego wkład w rozwój polskiego leśnictwa oraz budowę niezależnych struktur związkowych pozostanie trwałym elementem historii naszej profesji.

Rodzinie i Bliskim składamy najszczersze wyrazy współczucia.